01-05-13 Svalbard expedition

Read English version of expedition report Opens internal link in current windowhere

For twitter and facebook updates click Opens external link in new windowhere

 

Op 2 mei vertrekken Bas de Nooijer, Arthur Glaser, Han Welten, Amon van den Borg en Maarten van Noorden naar Spitsbergen voor een korte, maar krachtige expeditie. Zij zijn van plan een aantal nieuwe toerskitochten te gaan maken, in verschillende gebieden waar nog weinig of geen skiërs een spoor hebben getrokken. De focus zal liggen op ski-alpinisme en het vinden van mooie routes en afdalingen. Het gebied geldt als het meest noordelijke te skiën gebergte ter wereld en Longyearbyen, het startpunt, als meest noordelijke bewoonde plaats. De uitdaging zal niet alleen liggen in het toerskiën, maar ook in de extreme weersomstandigheden. Bovendien zijn de afstanden tussen de drie basiskampen groot en er is een kans op  bezoek van ijsberen aan het kamp.  Naast het maken van tochten is er ook aandacht voor het uitproberen van verschillende nieuwe producten waaronder een sneeuw-kite  en een hoog efficiënt zonnepaneel . Er gaat tevens een gemotoriseerde parapente mee om foto en video opnames te maken vanuit de lucht. Het verslag van de tocht is te volgen onder 'Expeditie verslagen'

05-09-10 Mount Kenia expeditie zonder succes

De Mount Kenia Expeditie heeft door voortdurend slecht weer moeten opgeven. Zondag keren Harry de Brauw en Bart van den Doel op Schiphol terug. Ze hebben in het begin van hun verblijf het eerste deel van een nieuwe lijn (5e en 6e graads in goede rots) naast de bestaande normaalroute kunnen openen op Batian. Maar het vervolg is er er door verijsde rots en zeer veel neerslag niet van gekomen. Alhoewel een beklimming er dus niet in zat, maakt de overweldigende natuur van Afrika veel goed. De nieuwe route moet nog even wachten.

Aandacht voor de overstomingen in Pakistan, giro 555



Graag vragen wij aandacht voor de overstromingen in Pakistan. De kwetsbare bevolking langs de Indus is zeer zwaar getroffen.

20-08-2010 Aangekomen in het basiskamp, Shipton's Camp

Bart van den Doel en Harry de Brauw zijn 2 dagen geleden aangekomen in het basiskamp Shipton's Camp aan de noordzijde van Mount Kenya.  Dit was in de twintiger jaren van de vorige eeuw het startpunt voor de beklimming door pionier Eric Shipton.  De omstandigheden waren bij aankomst niet erg gunstig: hagel en sneeuw.

Het bericht dat vandaag per satteliettelefoon binnenkwam:

vandaag op lenana gestaan en hike om massief gemaakt. veel sneeuw en ijs maakt klimmen hogerop onmogelijk. als weer het toestaat beginnen we morgen met nieuwe route net links van normaal route door nwand batian. gr h&b

De genoemde Lenana is een ongeveer 5000m hoge neventop van MtKenia die een eenvoudige en populaire beklimming biedt.  Zo eenvoudig als deze top nu is werd hij niet altijd ervaren.  In 1943 werd door drie Italianen een gedenkwaardige beklimming gemaakt van de top.  Zij ontsnapten enkele weken uit het Britse krijgsgevangenenkamp Nanyuki (tegenwoordig op de rand van het nationale park) voor een poging om de hoofdtop te beklimmen met zeer weinig eten en minimaal zelfgemaakt materiaal plus een 'kaart' die bestond uit het etiket van een pakje corned beef met daarop de berg (zie plaatje).  Na een poging op de dubbeltop van Mount Kenia zelf beklommen zij neventop Lenana en liepen terug naar het gevangenekamp om zich weer in te laten sluiten.  Hun sportiewve prestatie kwam ze te staan op weken eenzame opsluiting.. zie http://en.wikipedia.org/wiki/No_Picnic_on_Mount_Kenya.

De komende dagen moeten gaan uitwijzen of de berg al in conditie is en een route op dit deel van de wand doenlijk.  In ieder geval hebben Bart en Harry wel genoeg klimmateriaal en eten bij zich!



Nederlandse Mount Kenia Expeditie 2010 van start

Harry de Brauw en Bart van den Doel zijn zaterdag 14 augustus vertrokken voor de beklimming van Mount Kenya (5199m). De derrde deelnemer, Peter Valkenburg, heeft wegen familieomstandigheden van deelname af moeten zien. Het doel van de expeditie is een nieuwe route te openen door de noordoostwand.

Mount Kenya

Midden in het schitterende Mount Kenya National Park en net zuidelijk van de evenaar ligt Mount Kenya. Vanaf de hoogvlakten in het park is deze imposante berg al van verre herkenbaar en is – na de Kilimanjaro – de op een na hoogste van Kenia. In feite is Mount Kenya een klein massief, opgebouwd uit meerdere toppen, wanden en complexe graten. Het massief is ontstaan uit de overblijfselen van een 3 miljoen jaar oude stratovulkaan die door gletsjervorming hevig geërodeerd is. Door deze erosie is alleen de kern overgebleven die voornamelijk uit syeniet bestaat, een rotssoort die lijkt op graniet maar andere karakteristieke vormen heeft. De recensies over de rotskwaliteit zijn erg lovend; in verschillende verslagen wordt gesproken over ruwe en solide rots. De twee hoofdtoppen zijn Batian (5199m) en Nelion (5188m) en kennen geen eenvoudige beklimmingen. Daarom worden ze veel minder frequent beklommen dan de Kilimanjaro (5869m). De verschillende normaalroutes zijn met D-/D gewaardeerd en bevatten rotspassages tot IV/V-. Ter acclimatisatie en verkenning van de berg zullen wij eerst een van de normaalroutes proberen te beklimmen.

 

 





Batian noordoostwand

De O-wand van Nelion en de NO-wand van Batian zijn wanden van ongeveer 650 meter hoog en bestaan volledig uit rots. Het droge seizoen van juli t/m september is de beste tijd om een beklimming te doen. De wand wordt dan voor het grootste deel van de dag door de zon beschenen. Door de O-wand van de Nelion lopen – voor zover bij ons bekend – vier routes in moeilijkheid variërend van TD - ED. De eerste route werd geopend in 1978 door Howell & Allan (Eastern groove route, VI+/A1), in 1980 openden Howell & Brettel een tweede route (Eastern gate route, V+). Over routes direct naar de top van Batian door de NO-wand hebben wij geen informatie kunnen vinden. Deze wand biedt zeker potentie voor het openen van nieuwe routes. Ons doel is een beklimbare lijn te vinden die bij voorkeur geheel vrij te klimmen is, in de moeilijkheidsgraad UIAA V-VI, met passages tot maximaal VII. Bij moeilijkheden boven UIAA VII zullen we artificiële klimtechnieken toepassen. De wand biedt drie logische lijnen, namelijk: een lijn direct naar de top van de Batian, de middelste pijler en de rechter pijler (zie onderstaande foto). De uiteindelijke keuze laten we afhangen van onze bevindingen (o.a. tijdens de acclimatisatiebeklimming) en informatiebronnen ter plekke, de rotskwaliteit en de afzekerbaarheid van het terrein. We willen de route in alpiene stijl klimmen en zoveel mogelijk gebruik maken van natuurlijke protectie. Voor het geval de rots te compact blijkt te zijn, zullen we wel enkele boorhaken meenemen. Na de reis- en acclimatisatieperiode hebben we nog effectief twee weken om dit doel te realiseren. De onderstaande foto’s zijn de meest gedetailleerde die we hebben kunnen vinden en geven een redelijk goede impressie van de wand.




26-05 –2008 Asalaaimalaikum Nederland

Welkom terug in Islamabad. Na een goede reis ben ik vanmiddag aangekomen in Islamabad. Ashgar Ali Porik stond al op mij te wachten, we hebben meteen de trekkingpermit geregeld bij de Alpine club. Daar waren ze ook erg blij met de foto’s van twee jaar geleden die Frits Vrijlandt mij mee heeft gegeven. Morgen ga ik met de bus verder naar Scardu, vliegen gaat helaas niet lukken, het weer is nog instabiel in Scardu en de luchthaven tussen de Bergen heft geen grondradar. Dus ook ik zal het eraan moeten geloven en de Karakoram Highway weer gaan ervaren, ik zal samen reiezen met mijn trekking leider Jassad, (de juiste spelling van zijn naam  zal later volgen.) Naar verwachting kan ik in Scardu nog een keer het internet op, overmorgen daarna zal er tijdens de trekking naar BC absolute radiostilte zijn van mijn kant. Gelukkig gaat de rest van de groep voorspoedig vooruit, ik zal ze pas in basiskamp zien, maar dat is goed nieuws.

Tot snel met berichtgeving vanuit Scardu, Court

23-05-2008 Het Gelders Genootschap wenst Court succes toe.

Op 23 mei jl. overhandigde Geert Jan Jonkhout, (De meest gewaardeerde rayonarchitect voor de Gemeente Apeldoorn, red.) namens het voltallige personeel, de officiële Gelders Genootschap-vlag aan Court Haegens, om deze te planten op de top van de K2!

 



19-05-2008 Lowe Alpine persoonlijke sponsor Court Haegens



Lowe Alpine verzorgt al 5 jaar de kleding voor de expedities van Court Haegens. Voor de K2 expeditie is Court weer in het nieuw gestoken, ondergoed thermo kleding, soft shell en donskleding. Voor de K2 expeditie zijn alleen de beste kwaliteit materialen goed genoeg. Court is zeer tevreden met Lowe Alpine. Persoonlijke dank gaat uit naar Gerard Ritter van Lowe ALpine Benelux.




17-05-2008 NoritK2 expeditie van start



Gisteren zijn Wilco van Rooyen, Cas van der Gevel, Roeland van Osch en Jelle Staleman naar Pakistan vertrokken voor de NoritK2 expeditie 2008. Court Haegens zal dit viermanschap volgende week volgen zijn vertrek staat op zondag 25 mei gepland. Naast de Nederlanders zijn er nog een Ier een Nepalees en een deelnemer uit australie bij deze expeditie betrokken. Later in juni sluiten zich nog een Fransman en een Nepalees bij het team aan. De logistiek in Pakistan wordt verzorgd door Jasmin Tours, deze organisatie was twee jaar geleden ook betrokken bij de Gasherbrum expeditie van Frits Vrijland en Court Haegens. Hoogst waarschijnlijk zal Haegens de kok Ali en de keuken hulp Hussein terug zien op de Godwin Austen gletsjer onder de K2. Wij wensen de NoritK2 expeditie veel succes en klimplezier. De verrichtingen van het team zijn te volgen op WWW.NoritK2.nl

 

18-02-2008 K2 2008 ?!



Juni 2008 vertrekken Wilco van Rooyen, Cas van de Gevel, Jelle staleman, Roeland van Osch en Court Haegens, naar Pakistan. De Cesen route op K2 is het doel van deze expeditie. Wij zullen jullie op de hoogte houden van dit avontuur. Na de Nederlandse K2 expeditie in 1995, is dit weer een grote Nederlandse expeditie naar deze beruchte berg. De klimmers kiezen voor de moeilijke Cesenroute en zullen geen gebruik maken van extra zuurstof. By fair mains dus. Wordt vervolgd.

09-08 Terug in Rawalpindi

Na onze toppoging op G1 vorige week dinsdag is het hard gegaan. Een tweede poging op G1 zat er niet meer in, de weerberichten waren slecht, de condities op de berg en van onze lichamen ook. We hebben besloten zo snel mogelijk terug naar huis te gaan. Woensdag van kamp 3 in een keer trug naar basiskamp, donderdag en vrijdag rust, maar wel alle spullen inpakken. Zaterdag een lange dag lopen met drie dragers en de twee Bulgaren die ook naar huis gaan, van Basiskamp via Concordia, de dragers kenden de shortcut niet naar Ali-kamp. Zo'n 10 uur lopen dus. Zondag om 1 uur 's nacht op om over de Gondogoro La (5800m) naar Huspang en verder Seisho- kamp te lopen. 12 uur dit keer, helaas hadden we op de pas geen uitzicht, wel later op de dag mooi zicht op de spectaculaiere Laila Peak. Een beek doorwading voor Seisho was erg spannend. De drager van de Bulgearen moest voor de pas met zijn last omkeren wegens ziekte, hierdoor liggen de spullen van de Bulgaren inmiddels op 5 verschillende plekken in de Karakoram. Maandag een korte etappe naar Husche, daar hebben we lunch bij een van onze hoogtedragers en staat de Landcruiser klaar die ons in een uur of 6 naar Scardu rijdt. In scardu komen we een groep van 5 Nederlandse Nkbv-ers tegen die net de Baltoro trekking hebben gelopen, o.a. Herman Palugge en Eelco Dijk. Omdat het vliegen vanaf Scardu niet gaat vanwege slecht weer, besluiten Frits en ik in te gaan op het voorstel, van onze landgenoten om gezamenlijk over de weg terug te rijden naar Pindi. Dinsdag rijden we naar Shilas, onderweg zijn er verschillende roadbloks door resente moesonregens veroorzaakt, op een plek is de weg geheel weg gespoeld en een uur voor Shilas, is een brugdek van een brug weggerukt door het water. Dit laatste obstaakel kost ons 3 uur wachten op de noodreparatie van het leger. Een Bailybrug wordt over de boog van de oorspronkelijke geplaatst. De andere obstakels worden te voet en met een traktor genomen, waarna er aan de andere kant in een nieuw busje de reis wordt vervolgd. Vandaag zijn we om 6 uur in de ochtend naar Pindi vertrokken, met alleen een lunchstop zijn we moe maar voldaan om 19.00 uur hier aangekomen. Morgen rust en dan maar hopen dat we zo snel mogelijk kunnen vliegen, dat zou vrijdag zijn, maar dan moeten we nu wel twee plaatsen zien te regelen op die vlucht. We zullen zien het blijft Pakistan, Inshala.

01-08 06:00 - Terug naar beneden

(beluister het bericht zelf; mp3, 101kb)

"Salaam Alaikum Nederland!

Toppoging op 7600m gestaakt. We zitten hier in spindrift, flink veel wind, plus flink lawinegevaar; er is vannacht zo’n 50cm sneeuw gevallen en op plekken liggen flinke schneebretts. We vertrouwen het niet en we willen levend terug zijn in Nederland. Dus we besluiten nu –het is nu 9 uur ongeveer- om terug te gaan naar kamp 3. We hebben er lekker veel tijd voor om rustig hier een vrij stijle sneeuwhelling af te dalen. We houden jullie op de hoogte! Hoi hoi!"

31-07 Gasherbrum I: Camp 3 bereikt

Na de succesvollge beklimming van de G-II is de G-I morgenochtend aan de beurt; luister hier (mp3, 87kb) naar Court's update!

26-7 Weer up-to-date!

De technische problemen zijn verholpen. Hiernaast de topfoto van afgelopen weekend en het voicemailbericht is nu ook te beluisteren (mp3, 133kb). Als toegift nog een aantal foto's!













klik op de foto's voor een vergroting

TOP G2 !

Door een technische storing konden we er eerder geen melding van maken op deze site, maar de top van de Gasherbrum 2 is bereikt en veilig weer verlaten! Het bericht, dat per satphone binnenkwam vanaf 8035m, zal zo spoedig mogelijk volgen en is in ieder geval ook op de site van Frits te beluisteren. 

 

"Salaam Alaikum Nederland

22 juli 12:30 (9:40 NL tijd) Frits en ik staan bovenop Gasherbrum II en we zijn heel erg blij.

Er zijn nog 2 Nederlanders hier: Reinier Zuidhof en Folkert, dus een lekker drukke bende.

 

We hebben een fantastisch mooi uitzicht op K2, broad peak, de baltoro gletscher en natuurlijk de Gasherbrum I. Werkelijke fantastisch hier!

We zijn super super blij dat het gelukt is, het was erg vermoeiend. Nu moeten we zorgen dat we hier een beetje uitrusten en dat we weer veilig beneden komen.

Maar het is in ieder geval gelukt om op Gasherbrum II te komen (Frits joelt op de achtergrond) en we zijn heel erg blij.

Voor nu heel veel groetjes vanaf het dak van de wereld en tot snel! Hoi hoi!"

21-7 Op naar Kamp 4

Salaam Aleikum allemaal! Prachtig weer, prima geslapen, een uitstekende dag voor de volgende stap op naar Kamp 4. Een groep van 6 Koreanen is al naar boven. Wij doen lekker rustig aan: het heeft immers niet zoveel zin om de hele dag in Kamp 4 te hangen. HAP Bashir heeft vannacht last van de hoogte gekregen. Hij is inmiddels richting Basiskamp vertrokken. Hassan voelt zich wel goed, en gaat met ons mee. We nemen alleen de Biblertent mee voor Kamp 4 (gelukkig hadden we daar geen tent meer staan met de storm), daar kunnen we precies met zijn drieën in. Om ca 2 uur lokale tijd op zaterdagmorgen (= 11 uur vrijdagavond in Nederland) willen we aan onze toppoging beginnen.

20 – 7 Toppoging nummer 2!

Op dinsdag 18 juli is het zover: de weersverwachtingen zijn gunstig, en wij hebben het hier beneden wel gezien. Tijd om de berg weer op te gaan voor toppoging 2. Het sneeuwt nog steeds licht en ook de wind is nog wat harder dan wenselijk, maar we bereiken Kamp 1 zonder problemen. Ook de klim naar Kamp 3, met een Spaghetteria-stop in Kamp 2, verloopt voorspoedig. Nu is het wachten totdat de wind gaat liggen. Het komt erop neer dat we een vandaag een dag hebben gerust en vooral geronken in Kamp 3. Inmiddels zijn hier ook klimmers van andere teams aangekomen, waaronder de andere Nederlanders met hun twee HAPs. Die zijn ingetrokken bij onze HAPs, zodat ze het vannacht lekker warm zullen hebben.

Ons plan is als volgt: vrijdag 21 juli naar Kamp 4 en op zaterdagmorgen 22 juli gaan we voor de top…

Kijk ook op de site van Frits voor de meest actuele updates!

16 - 7 Back to Basics

Na nog een dag in Kamp 1 in de storm te hebben vastgezeten, zijn we bij de eerste de beste opklaring naar Basiskamp gaan waden. Diepe sneeuw, geen spoor te zien, alleen de bamboestokjes met wapperende linten wijzen de weg. Voorbij de laatste tenten van Kamp 1 komen we twee Polen achterop, Krysztof en Marek. We vormen meteen een touwgroep van vier, wel zo veilig. Het stikt hier van de spleten, wat de voorste dan ook regelmatig aan den lijve ondervindt. Boven aan de ijsval rusten we uit, terwijl onze HAPs vanaf Basiskamp de weg door de ijsval sporen. Op vrijdag 14 juli staan we dan eindelijk weer op de morene. De dagen erop is raast de storm over de berg, en valt ook in Basiskamp meer dan een meter sneeuw. Wij vermaken ons met eten, eten, kletsen, muziek luisteren en RISK spelen. Het wachten is op het volgende mooiweervenster.

12-7 (2) Harde wind

Zojuist is er ook een voicemail berichtje binnegekomen. Court en Frits zitten nu in kamp 1. Ze wachten een slecht weer periode van 4 dagen af en zullen daarna een nieuwe poging ondernemen. De SMSjes worden erg gewaardeerd.

Het bericht is via deze link ook zelf te beluisteren.

[MvN]

12-7 Harde wind

Gistermiddag in kamp 4 (7350 meter) waaide het zo hard dat Frits en Court de toppoging gestaakt hebben. Frits had onderweg naar kamp 4 lichte onderkoeling opgelopen, maar na een warme maaltijd en warme donskleding is nu alles weer OK, ook de hoogte wordt door beiden goed verdragen. Ze hebben de nacht in kamp 4 doorgebracht en zijn nu onderweg naar beneden. 2 Serviërs zijn als enige achtergebleven in kamp 4, voor de rest zijn alle kampen verlaten. Het stuk tussen kamp 4 en 3 vergde veel concentratie vanwegen de harde wind, lager ging het een stuk beter. Na een stop in kamp 1 zullen ze verder afdalen naar het BC, om daar het slechte weer af te wachten.

[MvN]

11-7 Top poging

Met Court en Frits gaat het goed ze zitten nu in kamp 3 op 6900 meter en het weer is uitstekend. In kamp 4 zo'n 350 meter hoger lijkt het te waaien, maar onduidelijk is hoe hard. De tweede HAP is een beetje ziek, dus ze hebben zelf de spullen naar boven gedragen.

Het plan is om een paar uur te rusten in Kamp 3 en daarna door te klimmen naar Kamp 4, gevolgd door weer een paar uur rust. De toppoging zou dan om middernacht G2-tijd (dus 21 uur NL-tijd) moeten aanvangen.

[MvN]




Frits in kamp 3

10-7 Naar kamp 4

“Maandag 10 juli, Kamp 2. Het is vandaag de mooiste dag van het jaar, strakblauwe lucht en geen zuchtje wind. Court, Hassan en ik zijn aangekomen in Kamp 2, en genieten van het comfort dat we daar hebben. Onze ander HAP Bashir blijkt niet zo sterk te zijn als we hoopten, dus die teruggegaan naar Basiskamp.

We gaan het proberen! Vannacht (dinsdag 11 juli) maken we de klim naar Kamp 4 op ca. 7350 meter, en in de vroege morgen van woensdag 12 juni gaan we voor de top – Inshallah.

Vanmorgen was het spitsuur op de Gasherbrum 2, meer dan tien klimmers van verschillende teams hebben het hoogste punt bereikt. Een Duitse groep vertelde ons dat ze vijf uur hebben gedaan over het stuk van Kamp 4 naar de top. Een geruststellend feit! Zoveel mensen vóór je op zo’n hoge top doet natuurlijk wel iets af aan de romantiek van een beklimming, anderzijds is het wel erg fijn dat we niet door buikdiepe sneeuw omhoog hoeven ploeteren. Onze HAP Hassan heeft de G2 eerder beklommen, ook dat is een prettige bijkomstigheid. Enige onzekere factor blijft het weer. We hebben evenwel afgesproken dat zodra één van ons twijfels heeft, we meteen afdalen. Veiligheid boven alles!”

[MvN]




Court halverwege kamp 1 en kamp 2

8-7 Gletschersumpf

“Salaam Aleikum allemaal! Hier Court en Frits vanuit Kamp 1. Vanmorgen vroeg vol goede moed vertrokken, maar in het donker valt het labyrint van de gletsjerbreuk toch vies tegen. We wachten een tijdlang op het eerste ochtendlicht, zodat we veilig verder kunnen klimmen. En dan stapt Court ineens in een verdekt opgestelde Gletschersumpf, een met sneeuw gevulde plas water! Op zich geen grote ramp, want inmiddels is het al lekker warm aan het worden en het is best interessant om, na al die gletsjertafels, eens een ander gletsjerverschijnsel aan den lijve te ondervinden. Maar voor onze klim is het absoluut van cruciaal belang dat hij voet, sokken en schoen zo snel mogelijk droogkrijgt. Vocht is immers de grootste vijand van warme (en onbevroren) tenen!! Gevolg is dat we pas aan het begin van de middag in het kamp aankomen. En gezien de hoge temperatuur is het gewoonweg niet verantwoord om door te klimmen naar Kamp 2. We zitten nu dus comfortabel in Kamp 1, en zullen morgen in één ruk naar Kamp 3 op 6900 meter doorklimmen. De beide HAPs zullen meeklimmen – de ene is wat sterker dan de andere. We nemen een enkeldaks 2 à 3 (à 4-)persoonstentje mee voor het geval we besluiten om een Kamp 4 te gaan gebruiken. Op zich is dit een voordeliger uitgangspunt voor een toppoging, maar het kost wel een extra dag.

De diverse weerberichten zijn niet helemaal op één lijn wat betreft de lengte van het huidige mooiweervenster. Misschien sluit het al op dinsdag… Het besluit om door te gaan of af te dalen zullen we pas tegen die tijd kunnen nemen. Inshallah, zullen we maar zeggen. Vooralsnog voelen we ons sterk, hebben we geen lichamelijke ongemakken en amuseren we ons uitstekend met elkaar. En Courts schoen is gelukkig ook weer helemaal droog!!"

[MvN]

3-7 Acclimatisatie

Binnengekomen via e-mail:

"Even een kort berichtje uit het basiskamp. Alles gaat goed hier, we zij goed geacclimatiseerd en uitgerust na het eerste deel naar kamp 1. Morgen vertrekken we voor een dag of 6 naar boven om verder te acclimatiseren en om kamp 2 en 3 in te gaan richten. Het weerbericht is gunstig, de nieuwe hoogtedragers zijn sterk en zijn klaar om mee tegaan."

[MvN]





Court onderweg naar kamp 1

1-7 Kamp 1

Bericht binnen gekomen via de sateliet telefoon en via deze link ook als audio bestand te beluisteren.

"Salam alaikum Nederland, kamp 1, 5900 meter. Het gaat er goed met Frits en mij, we zijn hier nu twee nachten om te acclimatiseren, morgen ochtend gaan we weer naar beneden. Het weer is minder stabiel, we hebben nu sneeuw en dat zitten we rustig uit. We begrijpen dat begin volgende week het ‘window’ voor beter weer weer komt. Op beide bergen boven kamp een nog geen actie waargenomen. We zitten er erg aan te denken om eerst naar Gasherbrum I te gaan, maar we hebben daar nog geen beslissing over genomen. We laat dat ook afhangen van de andere teams. Voor de rest willen wij iedereen de groeten doen van hierboven en tot snel.”

[MvN]

 




Court en Frits voor Gasherbrum 1

27-6 Basiskamp

Frits schrijft:

“27 juni, Basiskamp. Net terug uit Kamp 1. Court is vandaag in Basiskamp gebleven: hij besloot dat een dag extra rust om te wennen aan de hoogte zinvoller zou zijn dan nu omhoog, terwijl hij zich niet topfit voelde. Ik ben om half vier vanmorgen met onze HAPs Rahmat en Yahyah vertrokken. De route door de ijsval was niet echt problematisch. Er zijn wel een paar interessante (lees: spannende) plekken: een drietal brokkelijke séracs (ijstorens), een paar serieus grote spleten met wat dubieuze sneeuwbruggen, maar allemaal goed te doen en goed af te zekeren. Om ongeveer half 9 waren we in Kamp 1 op bijna 6000 meter, en om 12 uur alweer in het Basiskamp. Court was tot een hoogte van 5300 meter de gletsjer opgeklommen om ons op te wachten, erg aardig! Hij voelt zich al een stuk beter dan vamorgen. We hebben een flink depot kunnen maken in Kamp 1, met twee tenten, een sneeuwschep, wat zekeringsmateriaal, twee brander+pannensets, gas en een grote zak eten. Ik heb nog geen activiteiten boven Kamp 1 gezien, niet op GI en niet op GII. Ook vandaag onveranderd mooi weer en geen zuchtje wind. Ik voelde bij de afdaling door de ijsval net een afbakbroodje in een voorverwarmde oven! Maar goed dat we zo vroeg vertrokken waren, en dat ik me goed ingesmeerd heb met CarePlus sunblock. Als je iets niet kunt gebruiken op dag 1, is het wel zonnebrand. Woensdag 28 juni houden we lekker rust, en als het weer redelijk is, donderdag weer in actie.”

[MvN]




Frits in c1: genomen om 8.45 uur, met een vers opgezet tentje



Net voor c1: genomen om 8.15 uur, op de achtergrond Gasherbrum II

25-6 Basis kamp

Op zondag 25 juni zijn we aangekomen in het Basiskamp van de Gasherbrums. Ons Basiskamp is op 5050 meter, op een morenerug. Boven ons staan de tenten van het Nederlandse team van Reinier Zuidhoff, dan een groep onder leiding van de Zwitsre Kari Kobler, een groep van Amical, een Servisch/Mexicaans team, en dan wij. ‘Onder’ ons is nog een Koreaans team gevestigd. Tot nu toe hebben deze teams alleen een Kamp 1 ingericht. Een aantal ervan zijn vandaag richting Kamp 2 op Gaherbrum 2 gegaan. Wij gaan morgen (dinsdag 27 juni) met onze HAPs naar Kamp 1 om dat kamp in te richten. We blijven er naar verwachting nog niet slapen, want het is wel op 5900 meter. We eten en slapen prima, en onze gezondheid is goed. Geen diarree te bekennen en ook nog geen hoogtekuchjes gesignaleerd.

[MvN]

 




Basiskamp 5050 meter



King Court met de Gasherbrum 1




Dragers op de Baltorogletsjer

21-6 Aanloop naar de Baltoro gletsjer

Het volgende bericht is binnen gekomen via de satphone en hier ook als geluidsfragment te beluisteren.

“Salam alaikum Nederland Adju kamp 21-6 3400 meter. Sinds onze laatste update in Scardu zijn we 4 dagen verder. Eerst de reis per jeep naar Askole, deze ging zeer voorspoedig, een spannende steile weg pracht ons naar ... meter. Het enige min punt was dat de hobbelige weg en een ander voedingspatroon ons lichte diaree opleverde. Maandag vroeg opstaan, voor de eerste etappe naar ... Onze hoogte dragers dreigden terug te gaan, zij voelde zich niet goed behandeld door de organisatie. Op zich hadden ze gelijk, want door onze eigen vermoeidheid hadden we geen zicht op wat er gebeurde. Na een indringend gesprek en de toezegging dat ze natuurlijk welkom zijn in onze eettent om samen met ons te eten, was de zaak in orde. Het lopen de eerste dag naar Jhula en de tweede dag naar Paiju was zo’n 4 uur lopen, het ging prima, met rust wat langer. Door het mooie weer is het wel zeer warm, we moeten veel drinken. Gisteravond hebben we gefeest met de dragers, die hier traditioneel hun rustdag houden, we hebben gedanst en gezongen. Het eten is erg goed onze kok Ali verstaat zijn werk erg goed. Nu hij aan het werk is, is de variatie groot. We hadden al friet en pasta, gelukkig ook met veel groenten. Morgen vertrekken we de Baltorro gletsjer op, met het mooie weer zullen we morgen in Urdukas zeker mooi zicht hebben op de Trango Tower. Verder een Hartelijke groet aan iedereen thuis, doei”

[MvN]

17-06 Scardu journaal



vogelgriep jongetje h5n1 Alley Scardu Pakistan

We hebben er 27 uur overgedaan met de bus vanaf Rawalpindi, een warme lange maar ook zeer mooie en energerende reis. We hebben 600 km van de indus gezien, de weg was vaak slecht en smal waardoor we soms spannende passeer akties hadden. Het landschap is erg ruig en soms was het dal van de rivier erg steil, ook is er zeer weinig begroeing. Doordat we in een keer door zijn gereden hebben we een dag gewonnen die ons straks misschien goed van pas kan komen.

Vandaag hebben we een dag rust zodat de kok en hoogtedragers hun laatste eten kunnen kopen. Straks controleren we het gewicht van de lasten voor de dragers en zijn we klaar voor de volgende etappe. Morgen vertrekken we om 6 uur in de ochtend met de jeeps naar Askole, het echte einde van de wereld. Daar wordt overnacht en worden de dragers naar het basiskamp ingehuurd. De trekking kan maandag beginnen.

We voelen ons goed, vanacht goed geslapen, de gebruikelijke eetlust is er ook, kortom het team is in goede conditie hier aangekomen. We kijken er nu zeer naar uit om vanaf maandag de benen te kunnen strekken en met het lopen te gaan beginnen.

Court kwam gisteravond nog twee nederlanders tegen die hij ook hij Nepal, ontmoet had, je ziet de wereld is klein en vol met reislustige mensen. Uit eindelijk hebben we in het hotel het laatste kwartier van de wedstrijd van het Nederlands elftal kunnen volgen via de chineese tv.

15-06 Op naar Scardu

Over 3 kwartier om 17.00u vertrekken Frits en Court richting Scardu. Alle zaken in Rawalpindi zijn geregeld de laatste inkoop is gedaan en we zijn bevrijd uit de vast gelopen lift in het hotel. Kortom de Pakistaanse way of life hebben we al aardig onder de knie.

De reis wordt voor een groot deel in de nacht afgelegd want overdag is het ongeveer 40 graden hier, gelukkig ligt Scardu al op 2300m en zal de temperatuur een stuk aangenamer zijn.

Verder leven we mee met Eric, uit de informatie van Menno begrijpen wij dat hij nu redelijk stabiel is en dat hij soms op mensen in zijn omgeving reageerd. Iets wat ons erg hoop vol stemt op herstel.

Vanaf nu zullen wij waarschijnlijkgeen directe link meer hebben met internet, dus de berichtgeving gaat straks over de satphone en zal dus wel iet minder uitgebreid worden. Voor nu een groet voor jullie uit een warm Pakistan, we voelen ons erg goed en zijn zeer gemotiveerd om snel door te reizen naar de Gasherbrums, Inshala.

14-06 Ongeluk Eric Frankenmolen

Na nog even brouwsen vinden wij onderstaand bericht, ook Frits en Court zijn zeer geschrokken van dit bericht. Wij zijn in gedachten bij Eric zijn familie en vrienden 

,,Excuses als mensen door dit bericht schrikken, maar omdat veel Nederlandse klimmers de in Chamonix levende Eric Frankenmolen persoonlijk kennen en graag informatie willen hebben, hieronder enige details omtrent het ongeluk waar hij vorige week bij betrokken was.

eric002.jpg

Eric vertrok donderdag 8 juni samen met zijn Franse klimmaatje Fred voor een overschrijding van de Tre la Tête, een berg aan de zuidkant van het Mont Blanc Massief. Op vrijdagochtend hebben ze rond 3 uur in de morgen ‘een’ hut verlaten. Vermoedelijk rond 7 uur zijn de twee (bij de afdaling) ten val gekomen en zijn ze 300 à 400 meter naar beneden gegleden/ gevallen door een sneeuwcouloir. Eric en Fred zaten verbonden met een (kort) touw.

Op vrijdagavond is de reddingsdienst een zoekactie gestart, waarschijnlijk nadat Eric en Fred als ‘vermist’ waren opgegeven door vrienden uit Chamonix. Er is toen niets gevonden. Zaterdagmorgen rond 8 uur zijn ze liggend in de sneeuw gezien door een passerende berggids. Deze heeft de reddingsdienst gebeld, waarna een helikopter met arts ter plaatse kwam. Bij Fred kon helaas alleen de dood worden vastgesteld. Eric is zwaar onderkoeld en in comateuze toestand per helikopter naar het ziekenhuis in Geneve gebracht. Daar ligt hij nog steeds in coma. Zijn familie is zaterdag op de hoogte gesteld van het ongeluk.,,

Bron: http://menno.climbing.nl/?p=356

14-06 Gasherbrum expeditie on the move!



Na een emotioneel afscheid gisteren zijn we eindelijk onderweg.

Vanochtend vroeg zijn Frits Vrijlandt en Court Haegens na een vvorspoedige reis in Rawalpindi / Islamabad aangekomen. Bij een temperatuur van 40 graden zijn alle zakelijk dingen afgerond, de Permit is getekend, het heli-reddingsvoorschot is betaald en de reisorganisatie is betaald en aan het werk gezet. Ook blijkt alle cargo safe and sound aanwezig, op 5 blikje gas na, is er kennis gemaakt met 4 van de 11 andere deelnemers en zijn de kok liason officer en de persoonlijke hoogtedragers voor gesteld. Zie ook de foto,s. Morgen middag na het herverdelen van de bagage in dragerslasten en de laatse inkoop wordt tegen de avond vertrokken voor een 22 uur durende reis naar Scardu in het noorden daar zal na een dag rust nog een dag met jeeps volgen waarna de trekking naar het basis kamp begint. We beginnen hier met de zes huidige deelnemers aan plus onze staf en zo n 60 dragers. Naast Court en Frits zijn er nu twee argentijnen, een duitser en een hongaar van de partij. Wij hopen jullie snel meer te laten weten van de voortgang in onze expeditie  



Frits samen met Ashkar de directeur van jasmintours



Hoogte drager 1 met moeilijke lange naam



Hoogte drager 2 met net zo n moeilijke naam want hij is een neef van drager 1

13-06 Gasherbrum I en II expeditie 2006 start vandaag



Bron: Googe earth

 

Vanmiddag om half 5 zullen Frits Vijlandt en Court Haegens eindelijk vertrekken richting Islamabath en daana verder naar de Baltoro. De uiteindelijke doelen zijn de toppen van de meer dan 8000m hoge Gasherbrum I en II. Op deze site en op de site van Frits Vrijlandt ; http://www.vrijlandt.nl/ zal verslag gedaan worden van dit avontuur.

De Kasmir zoals Ronald Naar deze week nog mailde zeker in de top 3 van gebieden waar hij ooit is geweest.

De laatste voorbereidingen zijn getroffen. Gisteren is het laatse zonnepaneel gearriveerd uit India, waar de arwa Tower expeditie er nog gebruik van gemaakt heeft. Vanochtend worden de laatse items aamgeschaft voor de uitrusting van de Liason officer. Na de lunch gaan we naar Schiphol voor een ongetwijfeld emotioneel afscheid van onze naasten.

Ten slotte voor de mensen die meer achtergrond informatie willen vor de omstandigheden ter plekke, er zijn nog twee expeditie in het gebied met nederlandse deelnemers. Wilko van Rooyen probeert Broadpeak en K2 te beklimmen, op zijn site wordt ook het actuele weerbericht door gegeven. http://www.expeditienet.nl/tweebergen

Reinier Zuidhof, Jelle Egas, Folkert Bloemsbergen en Menno Frantzen gaan ook naar de Gasherbrum II, waarna Reinier Zuidhof en Jelle Egas ook nog de Broadpeak op het programma hebben staan. www.demmeniesport.com/expedities

 

Ten slotte wensen wij iedereen weer veel plezier met het meebeleven van deze voor ons zeer spannende trip

03-06 Arawa Tower expeditie keert om dicht onder de top.

Hierbij de laatste informatie over de Arwa epeditie: Vorige week, zijn er opnieuw pogingen verricht de Franse route te herhalen op de Arwa tower. Dit was eerder vanwege slecht weer niet gelukt. Jefta ging de laatse beklimming niet mee in verband met het opnieuw last hebben van een eerder bevroren vingertopje. Gedrien hebben Michael, Peter en Mark de resterende touwlengtes geklommen tot een bivakplaats 4 touwlengtes onder de topgraat. Vandaar zou het nog meter naar de top zijn. Echter vrijdagochtend 2 juni bleek het opnieuw gesneeuwd te hebben en hebben ze de resterende plannen moeten staken. Omdat het einde van de expeditie in zicht was zijn de vaste touwen verwijderd en zijn ze zaterdag 3 juni in een keer van de col afgedaald tot het basiskamp. Zondagavond vertrekken ze met de dragers richting de bewoonde wereld. Het zit er dus op. Ondanks dat de top ondanks meerdere pogingen door het slechte weer niet gehaald is, lijkt de algehele stemming goed te zijn.

18-5 Arawa Tower belegerd

Woensdag ochtend is er contact geweest met Jefta. Ze hebben vannacht onder de wand geslapen met het plan om vandaag te beginnen met de eerste poging om de top van de Arwa Tower te bereiken. Helaas werd het weer vannacht slechter. Het werd bewolkt en er is sneeuw gevallen. Ze gaan dus nu eerst weer terug naar het basiskamp en gaan een nieuwe poging doen als het weer beter is. De sneeuw zorgt er wel voor dat de condities op de Arwa Tower iets minder zijn geworden. Verder ging het, voor zover wij weten met iedereen goed.

 

Bron: Marijke Cordes

13 -05 Arawa Tower bericht uit india

We zijn nu in Josimath. Vandaag worden de laatste boodschappen gedaan en nog wat formaliteiten afgehandeld.Morgen vertekken we naar Badrinath waar ons een bad in de hotsprings te wachten staat en een bezoek aan de tempel die weer net opengaat na  de winter.Alle zaken zijn tot nu toe goed verlopen. De Cargo is in zijn geheel door de customs gekomen op de snowstakes na. Delhi is erg warm, ongeveer 40 graden.We hebben wat sightseeing gedaan en genoten van het straatbeeld en de mensen.Het is niet altijd eenvoudig om dingen gedaan te krijgen. Onze tour operator lijkt echter alles onder controle te hebben.Er is een andere expeditie in het gebied. Dat zijn 4 spanjaarden die op weg zijn naar de Arwa Spire. Zij kregen te maken met een tekort aan dragers, vanwege de opening van de tempel in Badrinath en omdat veel mensen op de flanken van de bergen naar kruiden zijn gaan zoeken.We zullen morgenavond /overmorgenochtend ontdekken of onze tour operator wel genoeg dragers heeft verzameld. Van de Sirdar van de spanjaarden, die hier in Josimath is om meer dragers te regelen, hebben we begrepen dat onze operator wel de juiste contacten heeft. Verder vertelde hij dat er weinig sneeuw ligt in de bergen. Voor onze (rotsklim)plannen is dat gunstig. Hopelijk blijft het zo en hopelijk krijgen we goed weer wanneer we voldoende geacclimatiseerd zijn.We verlangen er allen naar om eindelijk eens actief te kunnen worden en lekker te gaan lopen naar ons basiskamp. Een paar dagen in de bus zitten schudden is ook niet alles.Dit is mijn eerste en voorlopig ook laatste bericht via de mail, want na Josimath zijn er geen Internet mogelijkheden meer.Mogelijk verschijnen daar nog berichten op een later tijdstip.

Veel groeten,

Alles is OK,

Michael,Peter, Mark en Jefta.

 

25-04 Internationale Gasherbrum I en II expeditie bereidt zich voor



13 Juni zullen Frits Vrijland en Court Haegens naar Pakistan vertrekken, met als doel het beklimmen van Gasherbrum I en II. Zij zullen dit doen als deelnemers van een internationaal team. De voorbereiding en het verloop van deze expeditie zal te volgen zijn via deze site. De eerste berg zal in expeditie stijl beklommen worden, de tweede zal daarna in alpiene stijl benaderd worden. Voor Frits- ide in 2000 de Everest noordgraad beklom- zal dit het tweede bezoek zijn aan de Baltoro regio. Twee jaar geleden porbeerde hij tevergeefs de Broad Peak te beklimmen. Voor Court Haegens wordt dit de eerste trip naar een achtduizend meter top en tevens wordt het zij eerste bezoek aan Pakistan.

Binnen kort op deze site meer informatie over deze expeditie

25-04 Arwa Tower expeditie begint zaterdag



Michael van Geemen, Peter Valkenburg en Jefta Smit vliegen 29 april richting India. Mark Heine vliegt vanuit Australië….. . Zondag 30 april treffen de teamleden elkaar in Delhi. Wij wensen deze heren veel klimplezier en succes. op deze zeer indrukwekkende graniet berg.

25-04 Mt Elbrus trip vertrekt deze week



Eind april vertrekken Marc van den Homberg, Abel Slabbekoorn, Luitzen Nijdam, Paul Leclercq en Han Welten naar de Kaukasus om te gaan toerskiën. Het plan is om een aantal mooie tochten in de buurt van de Mt. Elbrus te maken en als alles meezit om de Elbrus zelf te beklimmen. In de dalen van de Adyrsu en de Adylsu liggen de mooie toerski-bergen tussen de 3000 en 4500m voor het oprapen. Om de hoogste berg van Europa te beklimmen hebben we de keuze uit de normaal (zuid) route en de minder gangbare zuidwestroute. Omlaag hopen we te genieten van een erg mooie en lange afdaling.

25-04 Nederlandse Baffin Island, Stewart Valley expeditie 2006



Vijf weken lang in totale eenzaamheid, de bewoonde wereld op 250 kilometer (twee tot vijf reisdagen) afstand, ruim 500 kilometer boven de noordpoolcirkel, 's nachts temperaturen tot min 20 graden, geen (helikopter) reddingen door derden mogelijk, het openen van een nieuwe, technisch moeilijke, route door een kilometer hoge, verticale wand, wekenlang bivakkeren op een portaledge, minder dan een handvol geslaagde expedities tot nu toe... Terwijl de meesten van ons verlangen naar de lente, hebben Martin Fickweiler, Roland Bekendam en Rens Horn hun plannen gesmeed voor de grootste (en koudste?) bigwall uitdaging die ooit door Nederlanders is aangegaan. Op vier mei zullen zij vertrekken naar het Canadese Baffin Island, in het kader van de Nederlandse Stewart Valley Expeditie 2006. Eindelijk eens een keer niet de zoveelste expeditie naar een platgelopen 8000'er, maar een expeditie die, indien succesvol, veel internationaal aanzien zal opleveren!

 

 

Nadere informatie over de expeditie is onder meer te vinden op www.climbing.nl/nieuws/stewartvalley.html

Tijdens de expeditie is er via een satelliet-telefoon contact met de bewoonde wereld. Je kunt het verloop van de expeditie volgen op www.climbing.nl, www.bigwall.nl, en www.nkbv.nl, de site van de Nederlandse Klim en Bergsport Vereniging.

 

 

12-2 Nederlandse Arwa-Tower expeditie op Pionieren.org



Nederlandse Arwa-Tower Expeditie 2006

Eind april zal een Nederlands team Bestaande uit Michael van Geemen, Peter Valkenburg, Mark Heine en Jefta Smit, een poging gaan ondernemen om de Arwa-Tower (6253m) te gaan beklimmen.

De Arwa-Tower bevindt zich in de Garwhall Himalaya in India. Steile granietwanden domineren het uitzicht in dit grensgebied met China en Tibet. De Arwa-Tower werd voor het eerst waargenomen in 1934 tijdens een engelse Expeditie (onder leiding van Eric Shipton) naar de Nanda Devi. Gezien de politiek gevoelige streek waarin de berg ligt worden expedities pas sinds korte tijd toegestaan. Wederom een Engelse expeditie onder leiding van de beroemde Britse klimmer Mick Fowler beklom de berg als eerste in het voorjaar van 1999. In 2002 volgden een Franse en Zwitserse expeditie die zowel op de Arwa-Tower als op bergen in de omgeving routes openden.

Het eerste doel van de Nederlandse expeditie 2006 zal zijn het herhalen van de NNO-peiler van de Arwa-Tower. De route is geopende door de Fransen en bestaat uit ruim 500 meter steil graniet, maximaal 6b.

Er zal ook getracht worden een nieuwe route te openen. Welke lijn dit zal zijn is afhankelijk van het geen de klimmers ter plekke aan condities en mogelijkheden treffen.

 

De Nederlandse Alwa-Tower expeditie is te volgen op deze site onder de kop expeditie plannen.

 

 

7-1 Pionieren.org wenst iedereen een Top 2006



Een bergsportjaar met vele hoogte punten toegewenst. Er staan in iedergeval weer veel mooie beklimmingen en expedities in de palnning. o.a K2, Braoad Peak,Cho Oyu, Gashebrum I en II, een expeditie naar de Garwal Himalaya, winterklimmen op el Capitain, Niewue routes in Peru en waarschijnlijk nog veel meer. Alpien Plus en de kaderopleiding gaan ook weer door. Kortom voor ieder wat wils. Wij wensen ieder een Hals und Beinbruch.

21-12 Kaderopleiding Instructeur Alpien gaat door!



foto: Erica van den Bergh

De commissie alpien zomer kader (Cakk) is uitgebreid tot 6 personen. Ondanks andere berichten gaat de instructeurs opleiding in 2006 door. De opleiding is gemoderniseerd en zal als competentie gerichte opleiding aan de laatste eisen van het NOC-NSF voldoen. De KNKBV biedt daarmee een eigentijdse instructeurs opleiding aan. Inschrijven kan tot en met 15 januari 2006.

Voor meer informatie en inschrijven: http://www.nkbv.nl/kaderopleidingen/alpiene%20klimmen

cakk@nkbv.nl

20-12 ijsklim seizoen geopend en hoe!



foto Elwin van der Gragt

Elwin van der Gragt (ice.climbing.nl) laat dit seizoen de wedstrijden voor wat ze zijn en gaat op zoek naar zijn klimroots: Avontuur. Afgelopen weekeinde zette hij alvast de toon. Samen met Thor Veen opende hij een nieuwe route in Ueschinen, Kandersteg. De route bevindt zich naast hun route van vorig seizoen ('Sleuf', nr. 66.1 uit het gidsje 'Hot Ice', zie www.eisklettern.ch). Het karakter is zeer avontuurlijk. Zekeren in ijs en rots en door de ligging op Z.O. flank zelden in conditie en alleen begaanbaar bij goede sneeuwomstandigheden want extreem lawine geexponeerd. 180m, schots V , 5.

Bron: ice.climbing.nl




foto: Elwin van der Gragt

20-12 Alweer oud nieuws uit Yosemite, maar nog steeds de moeite waard



foto: Leopold Roessingh

HIT AND RUN TO YOSEMITE

Leopold Roessingh en Mark Heine zijn afgelopen Oktober (2 - 15 Okt) weer 2 weken in Yosemite geweest. In deze 2 weken klommen ze de Regular NW-Route op Half Dome (IV, 5.9 C1) alsmede MESCALITO op El Capitan (IV, 5.9 A3/C3). Beide routes werden snel geklommen, waarbij de laatste in 6 dagen met 5 nachten in de Portaledge in de wand. In totaal hebben Leopold en Mark maar twee dagen in het dal doorgebracht en de rest in de wand, een zeer efficiente trip zogezegd! Leopold en Mark waren in Oktober 2000 ook al voor een langere periode in Yosemite en beklommen toen meerdere artificiele routes waaronder El Cap, via de Shield (IV, 5.8 A3/C4F). Met name door de lengte en frequentie van de A3/C3 passages wordt Mescalito overigens door de meesten als zwaarder en serieuzer ervaren.

Bron: Mark Heine




El_Capitan
foto's Mark Heine




Half Dome

19-10 Battle of the Sac's: 24 uur bikkelen 25-26 november



Eerst editie van de Bots in China

De Battle of the SACs is een 24 uurs non-stop race voor alpinisten en klimmers die lid zijn van een Studenten Alpen Club (SAC). In teams van vier personen wordt de strijd al hardlopend, mountainbikend, klimmend, varend en –minstens net zo belangrijk- nadenkend uitgevochten. De Battle begint op vrijdagavond en duurt tot zaterdagavond.

 

De Battle of the SACs is een idee van Arnaud Temme, in 2004 voor het eerst georganiseerd door IBEX en inmiddels een jaarlijks evenement. De 2004 race werd gewonnen door de NOSAC (Elwin van der Gragt, Mark Heine, Court Haegens en Menno Boermans). Zij organiseren de editie van 2005, met steun van de vorig jaar vlak voor de wedstrijd geblesseerd geraakte Bob de Kort. De winnaar van dit jaar zorgt voor de Battle in 2006.

 

Het karakter van de Battle is dat van een multisport adventure-race. In teamverband voeren de deelnemers opdrachten uit met een vette knipoog naar de bergsportwereld (denk aan lawinepieps-zoeken, reddingstechnieken en prusikken). Tussen de opdrachten door verplaatst een team zich al lopend, fietsend of per kano aan de hand van verschillende oriëntatieopdrachten.

 

De Battle of the SACs levert maar één winnend team op en dat is hoogstwaarschijnlijk een groep enorme doordouwers. Toch is deelname niet voorbehouden aan de best-of-the-best. De complete inspanning kan ongeveer zo worden samengevat: xx km lopen, xx-xx km fietsen en opdrachten van verschillende zwaarte bij daglicht en in het duister. Gegeven dat je hiervoor ongeveer 24 uur de tijd krijgt, is de inspanning niet extreem te noemen. :-)

 

Supporters kunnen het 'routeboek' krijgen, waar de coördinaten opstaan van 'verplichte posten' waar alle teams zeker langs zullen komen en de tijdsspanne waarop deze geopend zullen zijn. Positie van de teams in de race is nooit bekend. Contact met de teams (bijvoorbeeld per GSM) is verboden! Op een aantal momenten komen de teams langs plaatsen waar hun verrichtingen bij een opdracht kunnen worden gevolgd en waar er kan worden aangemoedigd.

 

Bron: www.aadenarie.nl

 

 

19-10 Half Dome en El Cap

Ons bereikte het korte bericht dat Mark Heine en Leopold Roesing de afgelopen twee weken geklommen hebben in Yosemite. Half Dome (regular route - NM en El Cap (Mescalito) zijn het resultaat.

Bron: Mark Heine

19-10 Duivelsei beklommen !



Duivelsei dubbeltop, foto Ronald Naar

Hier onder een kort verslag van Ronald Naar over deze trip.

Onze expeditie bestond uit vier man, waaronder - naast mijzelf Telegraaf-verslaggever Rob Hammink en de beide klimmers Gerke Hoekstra en Martin Fickweiler...  Daarnaast uit twee Surinaamse bootsmannen Winter en Sale en uit twee Surinaamse gidsen/jagers Sensi en Apanti - alle vier bosnegers. Uitmuntende lieden zonder wie we het nooit zouden hebben gehaald -zo eerlijk moeten we zijn. Ze hebben gevaren, gekapt en gedragen alsof ook hun leven ervan af hing. Oorspronkelijk was ons doel de Juliana Top, de met 1280 meter hoogste berg van Suriname, maar deze "berg" is volledig met jungle overwoekerd. Om uitzicht te hebben zouden we de hele top moeten "kaalkappen" wat met alleen een machete, en zonder ketttingzaag, nogal zwaar is. Gaandeweg de organisatie van de Juliana Top-expeditie ontdekte ik dat elders in hetzelfde Wilhelmina-gebergte een andere en vanuit klimmers oogpunt veel interessantere top ligt. Deze berg bleek ook nog eens de magische naam het Duivelsei te dragen. Die top is weliswaar slechts 980 meter hoog, maar heeft 600 meter hoge granietwanden. De berg is overigens zo genoemd omdat op de lagere van de twee toppen een enorme kei in de vorm van een ei draagt. Onze topfoto toont ons tot de oksel in het struikgewas, met op de achtergrond het ei. De rots van het Duivelsei bestaat uit spijkerhard oergraniet. Vrij klimmen is er op die rots niet of nauwelijks bij, maar desondanks zijn deze pieken als Duivelsei, Voltz Berg, Roseveldt Peak en Kasikassima (elders in het Surinaamse regenwoud) vanuit klimmers oogpunt uiterst interessant. Volgens Martin (en die kan het weten) is het graniet van deze rotsen driemaal harder dan het graniet van Patagonië. Één haak boren kostte een half uur tot drie kwartier. Heb jij dat al eens gedaan - geboord? Wat een onzinwerk is dat. Onze keuze voor een ander doel werd ook bewerkstelligt omdat we in diverse bronnen lazen dat de Juliana Top in de koloniale tijd al zeker driemaal is beklommen, hoewel de laatste keer in 1963 (en de eerste keer in 1927). Het Duivelsei bleek daarentegen geen enkele keer beklommen. Maagdelijk dus. Bij aankomst in Suriname hebben we de positie van het Duivelsei achterhaald en na een rondvlucht door het Centraal Surinaams Natuur Reservaat (op anderhalf uur vliegen van Parimaribo) hebben we ons doel definitief gewijzigd van Juliana Top in Duivelsei (980 meter).Op donderdag 8 september zijn we per Chessna Caravan bij de Kayser airstrip gedropt om vervolgens via het maagdelijke regenwoud van het Centraal Surinaams Natuur Reservaat naar de nog onbeklommen Duivelsei te trekken. Eerst zes dagen met behulp van Korjaals (boten die zijn gemaakt van uitgeholde boomstammen) via de Zuid- en Oost-rivier (ook wel Lucie-rivier genoemd) tot op 20 km van de berg gereisd. Vervolgens hebben we zes dagen al kappend met machetes door het tropisch regenwoud getrokken. We leefden vrijwel volledig van de natuur, dus van vis vangen (meervallen, piranja's en ayumara's) en van het schieten van boskippen en wilde varkens. We dronken bij gebrek aan koffie bosthee: bladeren van een of andere medicinale boom. Vooral de tocht door de jungle was qua oriëntatie zeer moeilijk en qua hitte en vochtigheid uiterst inspannend. Daarbij was het erg lastig omdat je nergens uit het bos uitzicht hebt en je alleen heel af en toe vanaf een heuvel een vage glimp van het omringende reliëf en toppen kunt opvangen. Tot tweemaal toe moesten Martin en Gerne zo'n meter of 15 in een boom klimmen om de positie te kunnen bepalen. De klim zelf hebben we in anderhalve dag uitgevoerd. Eerst bush-klauteren van graad 3 tot 4 tot op een bergpas op 100 hoogtemeters onder de top. Met slechts 4 liter water en vrijwel niets te eten aldaar gebivakkeerd (het jagen van de gidsen lukte even niet zo goed). De dag erna in zeven uur klauteren de top gehaald. Één artifice stuk van 20 meter was zeer hard en kostte ons ruim vier uur. Op 20 september om één uur stonden we op de top..De zuidwand van het Duivelsei is vermoedelijk zo'n 600 meter hoog en zal de toekomstige beklimmer minimaal een week vergen. Wie durft?

Bron en Dank: Ronald Naar

19-10 Changabang Expeditie keert zonder klimmateriaal huiswaarts



Putje scheppen onder de wand, foto Melvin Redeker

Andreas Amons, Cas van der Gevel, Mike van Berkel en Melvin Redeker zijn inmiddels twee weken thuis. Hun expeditie naar de zeer indrukwekkende "Shining Mountain" bracht hun geen succes. Na 6 touwlengtes gefixeert te hebben op de flanken van de Changabang sloeg het slechte weer, dat ook de Daulagiri Expeditie met Hans van der Meulen parten speelde, ongenadig toe. Dee groot deel van het materiaal nodig voor deze lange technische beklimming, verdween onder laag van zeker 6 meter sneeuw. Dagen graven leverde niks op en het weer bleef slecht. Ondanks de teleurstellingen bleef de sfeer in de expeditiegroep goed en hebben de mannen er toch een mooi tijd van gemaakt.

 

Bron: Melvin Redeker

http://home.tiscali.nl/~toppunt/

24-8 Stijgen naar grote hoogten van het Mont Blanc massief



Foto: Paul Baudoin

 

 

‘Voor ons was elke dag van deze week een prachtige ervaring. Ieder ons heeft eigen overwinningen behaald. Het was geweldig!”

 

Voor Jos Vastenhoud, Pierre Herpers, Flori de Greif en Erica van den Berg, alle vier sporters met een lichamelijke beperking, was het dan eindelijk zover.

Tussen 6 en 14 augustus 2005 hebben zij misschien wel hun grootste (sportieve) prestatie ooit geleverd.

Samen met hun begeleiders Martijn Schell (Berggids), Court Haegens (HI), Elwin van der Gragt (KI), Janine Kerstholt (touwleider en fysiotherapeute), en Geert van Dijk (touwleider en organisator) en fotograaf Paul Baudoin hebben zij de flanken van de Mont Blanc beklommen.

 

Om van Mer de Glace (+/- 1500 mtr) naar de toppen van de Mont Blanc te lopen (+/- 4270 mtr) was voor elke deelnemer een geweldige ervaring en prestatie.

De combinatie van de lichamelijke-, mentale- en omgevingsfactoren gaven een extra intense beleving. De ervaringen van gletsjers, rotswanden, inspanningen en doorzettingsvermogen, waren overweldigend voor zowel de deelnemers als de begeleiding.

 

Om de week een extra dimensie te geven was deze in cursusvorm gegeven waarbij naast de nodige praktijk oefeningen, elke deelnemer een onderwerp voor zijn/haar rekening nam

Als voorbereiding op de tocht en voor de acclimatisatie werd er gewandeld en zijn er op de gletsjer (Mer de Glace) instructies met stijgijzers en pickel gedaan.

 

Tijdens deze voorbereiding kwamen er een aantal praktische problemen naar voren. Het afdalen met een prothese bleek minder simpel dan gehoopt. Gelukkig was hier al snel een oplossing voor gevonden eenvoudigweg door de prothese voet achterstevoren te draaien.

Ook werd er goed gelet op het looppatroon en de houding van de deelnemers, zodat de belasting voor het lichaam niet onnodig zwaarder werd.

 

Tijdens de gletsjertocht via de refuge du Requin en de refuge hotel Torino naar de refuge des Cosmiques zijn er een groot aantal persoonlijke overwinningen behaald. Niet alleen de hoogtevrees, maar vooral het vertrouwen in het eigen lijf en de aanpassingen, zoals braces en protheses werden aardig op de proef gesteld.

 

Voor Erica bleken de gletsjerwandelingen erg belastend voor haar gewrichtsbanden en gewrichten. Hierdoor is zij vlak voor de toppoging voor een dag rust terug naar beneden gegaan met koorts en zware vermoeidheid.

Ook voor Jos bleek de top te hoog gegrepen, wel is hij tot Aiguille du Midi (3850m) gelopen, wat een topprestatie is voor iemand met 1 arm en suikerziekte!

 

De toppoging op 13 augustus was alleen voor Flori en Pierre weggelegd. Erica besloot de Mont Blanc du Tacul (4248m)  te beklimmen. Een voor haar overzichtelijkere maar zware uitdaging.

 

Zie ook: www.ericavandenberg.nl

 

24-8 Alpien+ terug van weg geweest



Deze zomer was er weer een succes vol Alpien+, nadat vorig jaar dit project helaas niet door kon gaan. Gelukkig was onder nieuwe juridische afspraken Philippe Giraud weer bereid het projec te leiden, samen met Michael van Geemen en Peter Valkenburg. Als van ouds werden er een week vanuit Ailefroide en een week vanuit La Berarde tochten gepland. De laatste week werd echter met slecht weer uitgeweken naar Nevache, een lager gelegen kalk gebied bij Briancon. Vele tochten makkelijke en moeilijke, lange en korte werden ondernomen,o.a. Arete Nord op de Pelvoux, Arete de Coste-Rouge op de Ailefroide, Voie Kelle in de oost-wand van de Pelvoux, Voie Kelle op de Tete d'Aval, Directe Allain op de zuid-wand van de Meije en verschillende routes op de Dibona zoals; voie des Savoyards en Visite obligatiore. Wij hopen dat dit project de koemnde jaren weer vast op de agenda blijft staan. Met dank aan Philippe.

24-06 Pionieren.org bestaat 1 jaar

De pionieren website bestaat alweer 1 jaar. In totaal werd deze site 5200 maal bezocht. Het hoogte punt was tijdens de Ama Dablam Noordgraad Expeditie met zo,n 30 a 40 hits per dag. De komende de tijd proberen wij jullie op de hoogte te blijven houden van de ontwikkelingen in het Nederlands alpinisme. Dank voor jullie vele reacties en veel lees en kijk plezier.

Court Haegens

24-06 LAMM kent ook dit jaar weer Nederlands succes



Afgelopen weekend was het eindelijk zover een nieuwe editie van de LAMM. The Dutch Foreign Forces kwam met maar liefst 4 teams aan de start. 3 veteranen en 5 recruten gingen met verve de stijd aan op Isle of Mull voor de Schotse westkust. Het meest succesvol waren Raoul Haegens en Oskar de Kuijer met een 20ste plaats in de B course, Maarten van Noorden en Paul Gennissen misten in de D course helaas het eerste cp en waren daardoor al zeer vroeg uit de strijd, de onervarenheid zal hen parten gespeeld hebben. De andere recruten Lisette Degrauw en Erik Birkhof wisten netjes te finischen met een 84ste plek in de D course. Elwin van der Gragt en Court Haegens volbrchten de A course, maar waren met een 35 ste plaats overall niet geheel te vreden. Al met al weer een enerverende LAMM met veel modder en mist. Volgend jaar zijn de Foreign forces er zeker weer bij.

http://www.lamm.co.uk/

 

14-06 Na een lange lente staat eindelijk de zomer voor de deur



In de 90m traverse van de Micheluzzi Fuhre, Ciavazes foto: Mark van den Homberg

Het is een tijdje stil geweest op deze deZe site. Onder andere een verhuizing en werkdruk zijn daar enige oorzaken van. Inmiddels is er veel gebeurd. en staat er nog meer te gebeuren. Enige opsommingen; We hadden: Michael van Geemen en Jefta smit maakten een winterbeklimming van de Gilberti route op de noordwand van de Monte Anger, De alpiene topsport meeting in Zoetermeer, Nederlanders op Everest, Shicha Pangma en Kilimanyaro (Rozemarijn Janssen hoeft nog maar 1 van de Seven summits), maar niet Cho Oyu, bijscholing in de Dolomieten, Ronald Naar zag Abraham en een nieuw blad The Alpinist uit Amerika in Nederland.

We kijgen: Aanstaand weekend de befaamde LAMM in Schotland; The Foreign Forces staan weer te trappelen om Nederlands hoop in bange dagen te zijn tijdens deze moordende wedstijd, nu voor het eerst ook Nl deelname in de A categorie (Unknown Soldier No 4 sterkte met revalideren van je kapotte achillespees), Martin Fickweiler en Roland Bekendam naar het Tasermiut fjord op Groenland, Alpien+ na een jaar vertraging weer terug naar de Ecrins, de Changabang Expeditie in de Gharwal Hymalaya en jonge honden Michiel Engelsman, Ruben van Walen Michiel van den ent en Eelco Franz gaan klimmen in het weinig bekende Cordon Granito in de centraal Chileense Andes en natuurlijk nog veel meer. Iedereen een geweldige zomer toegewenst.

 

www.Lamm.co.uk

http://www.bigwall.nl/htm/frame_klimmers_martin.htm

http://home.tiscali.nl/~toppunt/

29-02 Inschrijving Lamm 2005 geopend



De inschrijvingstermijn voor de Lowe Alpine Mountain Marathon 2005 is geopend. Het loopt inmiddels storm, dus het is verstandig om nu op tijd in te schrijven. The Foreign Forces afdeling NL stuurt ook dit jaar weer een batteljon troepen in de strijd. Inmiddels hebben zich 4 battle goups gemeld. Verdere mobilisatie en recrutering zijn in volle gang. Aan alle sac'cers die deelnemen aan de BOTS 2005 de aanbeveling de Lamm als training mee te nemen! Wij zien jullie graag in juni in Schotland aan de start.

brom: Unknown Soldier No 1

WWW.Lamm.CO.UK

foto: Andrew Leaney

28-02 Meeting outdoor topsporters

20/03/2005

Het is voor ambitieuze, talentvolle klimmers niet altijd gemakkelijk om aansluiting te vinden bij de top van outdoor klimmend Nederland. Op zondag 20 maart 2005 organiseert onze Commissie Expedities en Alpiene Topsport [CEAT] daarom bij Ayers Rock Zoetermeer een nationale contactdag.

bron: WWW.NKBV.NL

28-02 Torres del Paine expeditie niet geslaagd in beklimmen oostwand.

De Nederlanders Martin Fickweiler, Ronald Louman, Eric Frankenmolen en

Gerke Hoekstra zijn er niet ingeslaagd de 1300 meter hoge oostwand van de

Central Tower of Paine te beklimmen.

Na het verplaatsen van 400 kilo materiaal en voedsel begon het team op 19

januari met de beklimming van ¨Riders on the Storm VI-IX-A3¨.

Gedurende een periode van 10 dagen werd er 700 meter touw gefixeerd

waarmee de hoogte van het geplande portaledge bivak werd gehaald.

Op de laatste dag van januari ging het team met twee protaledges en zeven

dagen eten de wand in om een toppoging te ondernemen.

De touwen onder het portaledge kamp werden hierbij verwijderd om ze

vervolgens boven het kamp weer te gebruiken.

Op 1 februari waren Martin en Ronald in staat de eerste 150 meter touw

boven de portalegdges te fixeren, één van de twee gevreesde achstegraads

off-width lengtes was hierbij bedwongen.

In de nacht van 1 op 2 februari brak er een storm los.

Gedurende een periode van 85 uur waren de vier klimmers nauwlijks buiten

de portaledges te vinden en werd er geen progressie gemaakt in de wand.

De duur van deze storm en het technische terrein boven het hoogste punt

zorgde ervoor dat er onvoldoende tijd overbleef om het resterende touw te

fixeren en een beklimming naar de top te ondernemen.

Bedreigd door steen- en ijsslag daalde het team op 5 februari weer af.

In twee resterende dagen bereikte Martin en Eric op 10 februari via de

zuidgraad (c400 meter, VI) de top van de North Tower of Paine.

Hiermee is Eric de derde Nederlander op de top van de North Tower en is

het voor Martin de tweede keer in een jaar tijd dat hij op deze top staat.

Bron: Martin Fickweiler. www.bigwll.nl

 

 

11-02 Succesvolle winter voor Nederlandse ijsklimmers



 

De Nederlandse ijsklimmers van iceclimbing.nl beleven een succesvol seizoen.

En dat mocht ook wel na de trieste winter van 2004, waarin Maikel van Sundert om het leven kwam.

Op het WK difficulty in Saas Fee in januari klommen zowel Niels van Veen als Elwin van der Gragt tot het tweede grote dak. Ze hadden nog over, maar de tijd was op. Niet goed genoeg om door te gaan naar de halve finale, maar zeker geen onverdienstelijke prestatie. Nederlanders op een WK ijsklimmen blijft toch zoiets als het Jamaicaanse bobsleeteam op de Olympische spelen. Maar daar is toch ook het motto: 'meedoen is belangrijker dan......'

Fedor Broekhoven had pech in de voorronde. Zijn bijl brak uit het ijs, waardoor hij binnen een minuut weer op de grond stond.

Bij het speedklimmen wist Elwin 's avonds wel tot de finale door te dringen, nadat hij in de kwalificatieronde bijzonder snel boven was.

Hij nam het in die finale op tegen Urs Odermatt. Die deed zijn naam als speedklimmer echter eer aan, waardoor Elwin helaas niet op het erepodium terecht kwam.

Een week later vond in het Italiaanse Val di Daone het WK ijsboulderen plaats. Zowel Niels, Fedor als Elwin klommen bijzonder goed, en mochten door naar de volgende ronde. Voor het eerst in de geschiedenis stonden Nederlandse ijsklimmers in de halve finale! Dat verdient bloemen. In de eindranking is te zien dat Elwin, Fedor en Niels uiteindelijk op een 16, 17 respectievelijk 21e plek zijn geeindigd.

Ook buiten, in de natuur, wisten de boys goed te presteren. Tussen de beide WK's in verbleven ze een paar dagen in Kandersteg om te klimmen in het door Maikel ontdekte Mixedgebied Ueschenen. Fedor lukte het daar om Klara Winter te klimmen, een met M8+ gewaardeerde route van Maikel.

En last but not least: in december 2004 wist Eric Frankenmolen na twee pogingen Pink Panther te toppen (M9+). Daarmee zijn de ijsklimmers nog niet aan het niveau van Maikel -hij klom op de dag van zijn dood Tooltime (M10+)- maar er zit zeker een stijgende lijn in!

Fotoserie WK in Saas Fee:

http://competitie.climbing.nl/cgi-bin/nph-kaal.pl?/2005/saasfeebegin.html

De Nederlanders in actie:

http://competitie.climbing.nl/cgi-bin/nph-kaal.pl?/2005/saasfeenlbegin.html

Meer informatie:

www.iceclimbing.nl

27-01-2005 Pionieren.org wenst iedereen een mooi bergsportjaar toe



Inmiddels is 2005 alweer een stukje onderweg. Toch wensen wij iedereen nog een mooi jaar in de bergen toe. Het ijsklim seizoen is inmiddels goed van start en ook ligt er genoeg sneeuw voor veel ski plezier, Wij hopen jullie gedurende het jaar weer veel nieuws en beeld te kunnen tonen.

27-01-2005 Nederlandse Changabang Expeditie 2005



De thalay Sagar klimmers gaan weer op pad.

"De Changabang (6864m) in de Garhwal Himalaya in noord-India is het doel van onze volgende expeditie. In het najaar van 2005 gaan wij, Andreas Amons, Mike van Berkel, Cas van de Gevel en Melvin Redeker proberen om via de 1600 meter hoge noordwand de top te bereiken. Deze zeer steile ijs en mixed wand is slechts twee maal eerder beklommen."

Inmiddels is er voor deze expeditie een website online, met o.a. filmbeelden van de Thalay Sagar en Grosshorn 'Via Neerlandica'.

Bron: home.tiscali.nl/~toppunt/

27-01-2005 Riders on the storm

Op 7 januari 2005 is er een vierman sterk expeditie team naar de 1300 meter hoge oostwand van de Central Tower of Paine in Patagonië vertrokken.

Samen met Gerke Hoekstra en Eric Frankenmolen zullen Martin Fickweiler en Ronald Louman voor een 2e keer een poging doen om de top van de Central Tower te beklimmen.

Mede door de slechte weersomstandigheden is het de bedoeling om de route te klimmen in expeditie bigwall-stijl: er wordt 500 meter vasttouw aangelegd om vervolgens in één tot anderhalve week non-stop de top te bereiken en door de wand weer af te dalen.

Op deze manier is er altijd één team aan het klimmen en team houdt zich bezig met bevoorraden en inrichten van de portaledge-bivaks.

De te volgen route is van het legendarische trio Albert, Gullich en Albert: "Riders on the Storm", 36 touwlengtes, grade VI, 7c en A3.

De route is slechts 2 keer herhaald. Als het team slaagt, zal dit de 4e beklimming zijn en de 1e Nederlandse van zowel de route als de Central Tower.

Inmiddels is het team begonnen met hun toppoging.

Pionieren.org wenst de heren veel succes.

 

Bron: www.bigwall.nl



7-12 Eerste foto's Ama Dablam expeditie online



Zie voor meer foto's onder expeditie plannen/Ama Dablam foto's

5-12 Patagonie in de hoogtelijn



Haroen Schijf schreef voor de Hoogtelijn 2004/5 van november, een verhaal over de expeditie naar Hielo Norte en Cerro San Valentin. Maarliefst 5 pagina's met veel mooie foto's. De sfeer van het artiekel laat goed zien hoe de deelnemers aan deze expeditie hun tocht ervaren hebben.

4-12 Nosac wint de Bots 2004



De eeste editie van de Battle of the Sac's is gewonnen door het nosac team dat met een wildcard tot deze wedstrijd was toegelaten. Elwin van der Gragt, Marc Heine, Menno Boermans en Court Haegens wisten het eerste team van Ibex net voor te blijven in de einduitslag door een beter resultaat in de speciale proeven. Deze adventure chalenge bestond uit 35km hardlopen en 8o km Mountain biken. Dank van de winaars gaat uit naar de organisatie van dit festijn en het team van de Nijsac die onbaatzuchtig een mountainbike aan het winnende team ruilden toe deze met materiaal pech de stijd dreigenden te moeten gaan staken.

zie voor meer informatie en uitslagen: http://ibex.climbing.nl/battle/

4-12 Nederlandese expeditie bereikt top mt. Baruntse in oost-Nepal!



Op 12 oktober bereikten 4 leden van de Nederlandse Baruntse Expeditie 2004, samen met hun 3 begeleidende klimsherpa's, via de Zuidoost graat de top van de 7129 meter hoge Mt. Baruntse. Het betrof een Nederlandse eerstbeklimming.

Op 20 september vertrokken zij via Kathmandu naar Tumlingtar in de Barunvallei, vanwaar zij geleidelijk stijgend via het Makalu Basiskamp, het Baruntse Basiskamp (5440 meter) bereikten.

Vandaar werden de kampen 1 en 2 opgebouwd en werd er na een eerste poging die strandde op ruim 7000 meter, op 12 oktober een tweede poging gedaan. Door een betere acclimatisatie kon deze keer wel de luchtige en zeer instabiele sneeuwgraat vlak voor de top overbrugd worden en stonden Willem Groeneveld, Ronnie v.d. Broek, Jeroen Erdman en Tomas van Hoek om 07:50 uur op de top. Jeroen Erdman is vanaf de Second Summit solo teruggeskied naar het basiskamp.

Het expeditiesucces werd echter gesierd door een zwart randje. Expeditielid Peter Roos werd met bevriezingsverschijnselen aan handen en voeten van kamp 2 (6500 m.) naar het basiskamp geëvacueerd en vandaar door een legerhelikopter overgebracht naar een gespecialiseerde kliniek in Kathmandu. Voorafgaande aan de tweede poging was er ook het tragische overlijden van een van de dragers, Pasang Sherpa, die aan de gevolgen van longoedeem (hoogteziekte) op 5 oktober overleed in het basiskamp. Hierop staakten enkele leden van de expeditie hun toppogingen. Het lichaam van Pasang werd op 11 oktober met dezelfde legerhelikopter van de berg gehaald en ceremonieel en in bijzijn van zijn familie verbrandt in Kathmandu.

Inmiddels zijn alle expeditieleden weer aangekomen in Nederland.

Ondanks dat dit geen zeer actueel nieuws meer is willen wij alle leden van deze expeditie feliciteren met het behaalde succes, maar natuurlijk ook stilstaan bij het tragische overlijden van Pasang sherpa.

 

Voor meer info: http://www.nederlandse-baruntse-expeditie.nl

bron : Thomas van Hoek

 

17-11 Geen Top foto



Er is goed nieuws: het Ama Dablam team is met 30 tenen en 30 vingers weer terug op Nederlandse bodem. Helaas zijn er echter – geheel in traditie van het Nederlandse expeditieklimmen – geen topfoto’s beschikbaar. Maar we moeten er dan ook meteen bij vertellen dat we ook niet op de top van de Ama Dablam hebben gestaan.

 

Harde wind, veel verse, ongebonden sneeuw op steile graniet platen, een vroeg invallende winter: het was er allemaal. Eerlijkheidshalve moeten we echter zeggen dat de echte oorzaak van ons falen op een ander vlak lag. Ons team functioneerde niet als zodanig, waardoor de marges op de berg te klein werden om nog serieus door te klimmen. Daarom hebben we na de eerste poging op 20 oktober moeten besluiten te stoppen. Doorgaan was ons inziens op dat moment te risicovol.

 

Advanced basecamp ontruimen, spullen verpatsen in Chukung en via een mooie omweg – net als alle andere toeristen – terug naar Lukla en Kathmandu.

Gelukkig konden we onze terugvlucht vervroegen naar 8 november en Anne en Court hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de vallei en omliggende bergen nog enkele dagen per mountain bike te verkennen.

 

En nu dus uithuilen en opnieuw beginnen. Er zijn tenslotte nog zoveel prachtige bergen om op te pionieren! Maar eerst tekorten aanvullen en genieten van familie, vrienden en collega’s. We willen op deze plaats als team iedereen bedanken die heeft meegeleefd, tips heeft gegeven, spullen heeft uitgeleend of op een andere wijze betrokken is geweest bij onze expeditie.

Een meer uitgebreid verslag met foto's volgen binnenkort.

03-10 Bazar in Namche

Gisteren was voor ons een acclimatisatiedag in Namche. Voor de vallei betekent zaterdag bazar-dag. Oftewel vanuit alle uithoeken komen kooplui hun waar aanbieden. De markt is een uitzonderlijke mix van stijlen en culturen. Chinezen, Tibetanen, Nepalezen, Maoisten en Monarchisten en natuurlijk toeristen. Hippe monniken lopen op schreeuwend witte Nikes en in prachtige rode fleeces van the North Face. Traditionele Sherpa vrouwen zijn dik ingepakt in lange traditionele rokken met daarover een warme donsjas die hier is achtergelaten door een eerdere expeditie.

Na enkele dozen noodle soep en 2,5 kilo yak-kaas te hebben gekocht, zijn we omhoog gelopen naar Kumde en Kumjung. In het klooster van Kumde werden we uitgenodigd voor de thee. In Kumjung werd ik (Anne)aangesproken door een stokoude Sherpa die in 1956 al op Everest had gestaan met de Zwitserse expeditie. Hij was erg enthousiast over ons plan ('how many girls?') en wil ook graag na afloop horen hoe het ons is vergaan.

Het laatste nieuws op cargo front is dat al onze resterende zakken gisterenochtend per heli naar Lukla gevlogen zijn. Onze sirdar Ang Tsering is vervolgens in een ruk samen met vijf Zoks (half yak half koe) naar Namche gelopen. Vanochtend om 7 uur was hij alweer vertrokken richting Chukung wat betekent dat wij nu zelf met onze extra koopwaar in onze rugzak de tocht vervolgen.

De planning is om vandaag naar Tengboche te gaan. In het klooster van dit plaatsje ligt de wereldberoemde schedel van De Yeti dus een bedevaartplaats van Court, onze Yetiaan.

Daarna misschien een dagtripje naar het basiskamp van de Ama Dablam normaal-route om met onze Canon-verrekijker de afdaling te bestuderen.

In ieder geval klaart het weer nu op en hebben we vandaag goede hoop op een eerste blik op onze berg.

Wat betreft de berichtgeving op onze site: het ziet er naar uit dat er zeer binnenkort in Dingboche (een halve dag lopen van ons basiskamp) een internet link de lucht in gaat. 

19-09 Ama Dablam Noordgraat Expeditie van start!



De Ama Dablam Noordgraat Expeditie 2004 gaat vandaag van start. Anne van Galen, Michael van Geemen en Court Haegens vertrekken naar Kathmandu, Nepal. De Ama Dablam (6856m) wordt ook wel de Matterhorn van de Himalaya genoemd,en is slechts een zestal keren via de noordgraat beklommen. Het plan van deze drie klimmers is voor Nederlandse begrippen ambitieus. Ze zullen 12 november weer voet op Nederlandse bodem zetten. De Ama Dablam Noordgraat expeditie wordt mede mogelijk gemaakt door: NKBV, Lowe Alpine, Canon, Robijns e.a. Meer informatie over deze expeditie is te vinden onder 'Expeditie Plannen" op deze site.

11-09 Nederlandse Baruntse expeditie 2004

Op 17 september 2004 vertrekt een team van 15 personen naar Nepal voor o.a. de beklimming van de Baruntse. De Baruntse ligt in Nepal tussen hoogste bergtoppen der aarde, Mount Everest en Makalu. Tien Nederlandse klimmers zullen een poging doen de 7168 meter hoge Baruntse te bedwingen, waarvan Jeroen Erdman als enige zal proberen de berg af te skien.

Tevens zullen 5 teamleden de expeditie gebruiken om een poging te doen de Little Baruntse of Mera Peak te bereiken.

http://www.dutch-tilicho-peak-expedition-2002.nl/baruntse/index.htm

bron:Meinhard van der Reep



06-09 Mont Blanc krijgt nieuwe top

Mont-Blancbeklimmers die het erom te doen is geweest het hoogste punt van deze hoogste berg van Europa te bereiken, zullen opnieuw naar boven moeten. Want het echt hoogste punt blijkt nu veertig meter ten westen te liggen van wat men tot nu toe als toppunt heeft aangemerkt. Dat melden onderzoekers van het Centre National de la Recherche Scientifique in Grenoble. In de aanloop naar een diepergaand onderzoek aan de ijslaag die de Mont Blanc bedekt, maten zij de dikte van die laag met een radar vanuit een satelliet.

Het klassieke hoogtepunt van de Mont Blanc ligt op 4807 meter. Maar de ijslaag is daar 28 meter dik, waardoor de top van de rots op 4779 (+ of - een meter) komt. veertig meter naar het westen wordt 4806 meter gehaald. Maar daar is de ijslaag slechts veertien meter dik, zodat de rots tot 4792 meter reikt, dertien meter hoger derhalve dan het oude hoogtepunt.

bron: Intermediair

05-09 Nederlanders naar Mount Everest

Nadat dit voorjaar Mount Everest door twee Nederlanders beklommen werd is er nu de 7 koppige Nederlandse Chomolungma Expeditie 2004 aktief op de hoogste berg. Ook zij kiezen voor een beklimming vanuit Tibet. Het team onder leiding van Werner de Jong is inmidels in het basiskamp aangekomen. Wij wensen onze landgenoeten veel succes toe. De expeditie is de volgen via: http://www.ice-x.nl/everest/news.htm

21-08 De 'makkelijke' achtduizender was moeilijk dit jaar

In de zomer van 2004 probeerden vier Nederlandse alpinisten de Broad Peak te bedwingen. 8047 meter was de bedoeling, maar helaas bleven Frits Vrijlandt, Rozemarijn Janssen, Bob de Kort en Menno Boermans steken op 7250 meter. Eerst kreeg Bob last van een hersenoedeem waardoor hij samen met Menno noodgedwongen afdaalde, daarna speelde vooral het weer de klimmers parten. Het weer -en daarmee ook de condities op de berg- waren nog nooit zo slecht geweest als dit jaar. Frits en Rooz zaten klaar in kamp 03, maar misten het 'mooi weer venster' op een dag na.

Uiteindelijk blijkt dat maar vier dagen dit seizoen geschikt waren voor een toppoging.

Genoten hebben de vier natuurlijk wel. Pakistan, en dan met name de Karakoram, behoort tot de mooiste gebieden ter aarde. En Broad Peak ligt nou ook niet bepaald om de hoek. Meer dan twaalf dagen had het team nodig om per vliegtuig, jeep en later een voettocht, de berg te bereiken. En dan het klimmen zelf: het was een ronduit enerverende ervaring. Het couloir naar kamp 01 bood zelfs stukken steil ijs (80 graden). En hoger op de berg was de omgeving vooral bijzonder. "Zo een overweldigend uitzicht als je daar ziet zodra je boven kamp 2 klimt, dat zal me nog heel lang bij blijven", aldus Menno. Een klein succesje: twee Australiers van de expeditie bereikten de top wel.

Het expeditieverslag (ook de wekelijkse verslaggeving door Het Parool) is te lezen op www.broadpeak2004.nl

Meer foto's vind je op de site www.mennoboermans.nl




foto Menno Boermans

10-08 Ama Dablam Team klimt Peuterey Integrale



Als voorbereiding op de komende expeditie naar de Ama Dablam Noordgraat hebben Anne van Galen, Michael van Geemen en Court Haegens de Peuterey Integrale op de Mont Blanc beklommen. De drie beklommen de graat die leidt over de Aiguille Noire de Peuterey, Aiguile Blance de Peuterey, Pilier d'angle en Mont Blanc de Courmayeur naar de top van de Mont Blanc (4807m) met volle bepakking inc. tent, slaapzak en meerdere dagen eten. De Peuterey Integrale staat bekend als de langste en moeilijkste graatoverschreiding in de alpen. Zie het beeldverslag onder: Alpiene verslagen op deze site.

Nederlandse Broadpeak Expeditie 2004

De broadpeak expeditie is ten einde. Twee van de buitenlandse team genoten van Rooz, Frits, Menno, en Bob hebben de top van deze achtduizender beklommen. Tegenslagen, met name het slechte weer, de grote sneeuwval en hoogte ziekte hebben helaas voorkomen dat een van de Nederlanders succesvol kon zijn. Momenteel zijn Rooz, Frits Menno en Bob op weg terug naar huis. zie voor een volledig verslag:

bron: http://www.demmeniesport.com/expedities

Nederlandse Gashebrum Expeditie 2004

Katja Staartjes en Henk Wesselius hebben  Gashebrum I (8068m) beklommen. Gashebrum II (8035m) is niet meer beklommen. Ondanks het slechte weer is het dan toch gelukt de moeilijkste en hoogste van deze twee himalaya reuzen te beklimmen. Wij feliciteren Katja en Henk met hun prestatie. een dezer dagen worden ze terug in Nederland verwacht.

bron: http://www.gasherbrum.nl

 

08-07-04 De Cassin als seizoens eerste!

Anne van Galen en Ronald Louman hebben afgelopen weekend de Cassin route op de Piz Badile als eerste dit seizoen geklommen. Voor Anne maakt deze tocht onderdeel uit voor haar training voor de Ama Dablam. Lees meer onder Ama Dablam-Nieuws

Grote prestaties Fickweiler en Hoekstra

De Nederlandse klimtalenten Martin Fickweiler [27] en Gerke Hoekstra [22] hebben begin juni in Yosemite National Park [USA] drie big wall beklimmingen voltooid.

Op El Cap klommen zij eerst, met twee overnachtingen in de wand, Zodiac [VI - 5.9 - C3]. Hun tweede route was Tangerine Trip [VI - 5.9 - C3+] waar zij 34 uur en 20 minuten over deden. Gemiddeld wordt deze route in vijf dagen gedaan.

Als laatste route klommen zij op Half Dome de Regular Northwest Face [VI - 5.10 - C1] in 13 uur en 5 minuten. Zij evenaarden daarmee de prestatie van Len Koerts en Peter Elizen, die deze route in 1992 ook binnen één dag deden.

Klik voor wat meer informatie over klimroutes in Yosemite, over Martin Fickweiler en over routewaarderingen op het betreffende woord.

 

bron:www.nkbv.nl

 

 

uitslagen Lamm

De Lowe Alpine Mountain Marathon was dit jaar weer zeer zwaar, met name het Schotse weer zorgede ervoor dat de deelnemers ' micht be a little damp'. Ongeveer 30 tot 40% van de teams haalde de finisch niet. In de B categorie liepen Raoul Haegens en Roel Dercks naar een 48 ste plaats, Elwin van der Gragt en Court Haegens behaalden als beste Nederlanders een respectabele 19de plaats in het eindclassement. Zie ook www.Lamm.co.uk

 

Val di Mello in danger

One of the most beautiful valleys in the Alps, the Italian Val di Mello, is possibly at risk. Although no official plans have as yet been put forward, it seems highly likely that the state owned electricity company ENEL is considering constructing four hydroelectric plants and a new road in this hitherto untouched valley.

To date the local website www.valdimello.it has collected over 3700 signatures against the proposed plans, and petitioners are simply asked to fill in their name, surname, age, address and email address.

It recently hosted the highly successful international MelloBlocco bouldering meet, in which over 300 boulderers from Europe and America took part.

Teken de petitie op:

http://www.valdimello.it/asp/FirmaPetizione.asp?Id={2BC235B8-1787-4626-BDEF-70E28BC3DE2A}&f=5

Lamm

The 2004 Lowe Alpine Mountain Marathon is taking place at NEW KELSO FARM, 700M north of STRATHCARRON on the A890. Strathcarron is 26KM west of Achnasheen and 30KM north east of Kyle of Lochalsh. The driveway to New Kelso farm will be signed off the A890. Even the journey by road to the 2004 LAMM presents a number of interesting route choices!

 

Ook dit jaar zijn er weer Nederlandse teams aktief in dit spannende en zware avontuur in Schotland. Met name in de B-categorie strijden twee NL- teams om de eer. Raoul Haegens en Roel Dercks lopen samen tegen Elwin van de Gragt en Court Haegens. Voor Court is dit onderdeel van zijn training voor Ama Dablam 2004.

Volg de wedstrijd life op internet

 

http://www.lamm.co.uk

Newsflash

17.06.2004 - Eerste versie van PIONIEREN.ORG online. Samson-IT heeft in een recordtijd een website ontwikkeld voor dhr. C.Haegens. De 1e beta versie ging om 16h live.